VISTA MAGAZINE

مجله علمی و تحلیلی بازار مواد اولیه شیمیایی

گزارش‌های ماهانه، ترندهای قیمت تالار تجاری چین، فرمولاسیون‌های بهینه تحقیق و توسعه و راهنماهای کاربردی استانداردهای USP / EP و گریدهای صنعتی.

بازگشت به همه مقالات
۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵
5 دقیقه مطالعه

مقایسه آگار آگار و ژلاتین در ژل‌سازی و تولید دسر

مهری صفری اسکویی

ارشد شیمی

فهرست راهنمای محتوا

مهم‌ترین تفاوت آگار آگار و ژلاتین در بافتی است، که پس از سرد شدن ایجاد می‌کنند. آگار از جلبک قرمز به دست می‌آید و برای تهیه دسرهای قالبی و نسبتاً سفت کاربرد دارد. ژلاتین منشأ حیوانی دارد و بیشتر برای دسرهایی استفاده می‌شود، که باید نرم و کشسان باشند. در مقایسه آگار آگار و ژلاتین، باید به تفاوت دمای ژل‌شدن و ذوب این دو ماده نیز توجه کرد؛ زیرا در انتخاب آن‌ها برای تولید دسر اهمیت دارد.

آگار آگار یا ژلاتین؛ پاسخ کوتاه

اگر به یک ژل‌ساز گیاهی نیاز دارید؛ آگار آگار می‌تواند؛ جایگزین ژلاتین گیاهی مناسبی باشد؛ به‌خصوص زمانی که حفظ شکل دسر در دمای محیط اهمیت دارد. این ماده از جلبک قرمز به دست می‌آید و معمولاً ژلی سفت، نسبتاً شکننده و مقاوم در دمای محیط ایجاد می‌کند. در مقابل، ژلاتین منشأ حیوانی دارد و برای تهیه دسرهایی با بافت کشسان و قابلیت ذوب در دهان مناسب‌تر است.

برای انتخاب دقیق‌تر، باید کاربرد سایر غلظت دهنده های خوراکی را هم در نظر گرفت؛ زیرا هر هیدروکلوئید رفتار متفاوتی در برابر حرارت، اسید و ترکیبات غذایی دارد. برای بررسی مواد اولیه و دریافت اطلاعات تأمین، می‌توانید به وب‌سایت راسا نشان ویستا مراجعه کنید.

آگار آگار و ژلاتین چه هستند؟

آگار آگار و ژلاتین هر دو برای ایجاد ساختار ژلی در مواد غذایی استفاده می‌شوند؛ اما ترکیب شیمیایی و عملکرد یکسانی ندارند. آگار یک پلی‌ساکارید استخراج‌شده از جلبک است؛ در حالی ‌که ژلاتین از کلاژن به دست می‌آید و ماهیت پروتئینی دارد. این تفاوت بر نحوه آماده‌سازی، بافت نهایی و شرایط مصرف آن‌ها اثر می‌گذارد.

آگار آگار

آگار آگار از گونه‌هایی از جلبک قرمز استخراج می‌شود و ترکیبی از پلی‌ساکاریدها، به‌ویژه آگاروز و آگاروپکتین، است. این ماده در آب سرد به‌خوبی حل نمی‌شود و برای فعال‌شدن قدرت ژل‌سازی آن، معمولاً باید در یک مایع حرارت ببیند و به جوش برسد. پس از حل‌شدن کامل، با سردشدن مایع، ساختار ژلی شکل می‌گیرد.

پودر آگار و جلبک قرمز

آگار بعد از حل شدن در مایع داغ، با کاهش دما ژل می‌شود. دمای ژل‌شدن آن، معمولاً حدود ۳۲ تا ۴۳ درجه سانتی‌گراد است؛ اما این عدد با توجه به نوع و کیفیت محصول تغییر می‌کند. نکته مهم، اختلاف زیاد دمای ژل ‌شدن و دمای ذوب است.

آگار معمولاً تا حدود ۸۵ درجه سانتی‌گراد یا بالاتر ذوب نمی‌شود. به این اختلاف دما، «هیسترزیس» گفته می‌شود. به همین دلیل، ژل آگار پس از سرد شدن، در برابر گرم شدن مقاومت بیشتری از ژلاتین دارد. اگر قصد خرید این ماده را دارید، مشخصات فنی، قدرت ژل و خلوص محصول را در صفحه آگار آگار بررسی کنید و پیش از تولید انبوه، عملکرد آن را در فرمولاسیون خود بسنجید.

ژلاتین

ژلاتین از هیدرولیز جزئی کلاژن به دست می‌آید. مواد اولیه تولید آن می‌توانند؛ پوست و استخوان گاو، پوست خوک یا منابع دریایی مانند ماهی باشند. در محصولات دارای گواهی حلال، منشأ مواد اولیه و انطباق فرایند تولید با الزامات حلال اهمیت دارد؛ ژلاتین خوکی برای این محصولات قابل استفاده نیست. افزودنی های غذایی

یکی از شاخص‌های مهم ژلاتین، قدرت ژل (بلوم) است. عدد بلوم، قدرت ژل استاندارد ژلاتین را نشان می‌دهد و به مقایسه عملکرد گریدهای مختلف کمک می‌کند. ژلاتین با بلوم بالاتر، معمولاً در شرایط آزمون یکسان ژل قوی‌تری می‌سازد؛ اما انتخاب گرید مناسب به غلظت مصرف، دما و بافت هدف نیز بستگی دارد.

ورقهای ژلاتین

ژلاتین پودری را ابتدا با آب سرد مخلوط می‌کنند، تا آب جذب کند و متورم شود. سپس با حرارت ملایم آن را حل می‌کنند و به مواد دسر می‌افزایند. ژلاتین پس از سرد شدن ژل می‌شود و با گرم شدن دوباره به حالت مایع برمی‌گردد؛ به همین دلیل، ژل آن برگشت‌پذیر حرارتی است. این ویژگی به ایجاد بافت کشسان و ذوب در دهان کمک می‌کند. البته حرارت طولانی، به‌ویژه در محیط اسیدی، ممکن است قدرت ژل آن را کاهش دهد.

جدول مقایسه آگار آگار و ژلاتین

جدول زیر، تفاوت آگار و ژلاتین را از نظر ویژگی‌های فنی و کاربردی نشان می‌دهد. محدوده‌های دمایی تقریبی هستند و ممکن است؛ با توجه به گرید، غلظت و ترکیب محصول تغییر کنند.

معیار

آگار آگار ژلاتین
منشأ جلبک قرمز؛ پلی‌ساکارید

کلاژن؛ پروتئین حیوانی

دمای انحلال

معمولاً نزدیک جوش، حدود ۸۵ تا ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد پس از آبگیری، معمولاً حدود ۴۰ تا ۶۰ درجه سانتی‌گراد
دمای ژل‌شدن حدود ۳۲ تا ۴۳ درجه سانتی‌گراد

معمولاً حدود ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد، بسته به گرید

دمای ذوب ژل

معمولاً ۸۵ درجه سانتی‌گراد یا بالاتر حدود ۳۵ تا ۳۷ درجه سانتی‌گراد در بسیاری از کاربردهای متداول؛ دمای دقیق به نوع ژلاتین، قدرت بلوم و ترکیب محصول بستگی دارد.
بافت سفت، نسبتاً شکننده و برش‌پذیر

کشسان، نرم و ژلاتینی

شفافیت

معمولاً شفاف، بسته به خلوص و فرمولاسیون معمولاً شفاف تا نیمه‌شفاف
اثر اسید حرارت طولانی در محیط اسیدی می‌تواند؛ قدرت ژل را کاهش دهد.

حرارت طولانی در شرایط اسیدی ممکن است؛ قدرت ژل را کم کند؛ میزان اثر به pH و دما بستگی دارد.

اثر آنزیم‌های میوه

آنزیم‌های پروتئولیتیک مستقیماً مانند ژلاتین به ساختار آن حمله نمی‌کنند؛ بااین‌حال، شرایط میوه مهم است بروملین آناناس و اکتینیدین کیوی می‌توانند؛ پروتئین ژلاتین را تجزیه کنند.
مناسب برای وگان بله

خیر

وضعیت حلال

منشأ گیاهی دارد؛ وضعیت محصول نهایی به سایر مواد اولیه وابسته است.

 به منشأ و گواهی حلال محصول بستگی دارد.

منابع دما: راهنمای فنی آگار سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO) و ارزیابی علمی EFSA درباره آگار، محدوده ژل‌شدن و ذوب آگار را گزارش کرده‌اند. محدوده ژلاتین به گرید و منشأ آن وابسته است و اعداد جدول برای مقایسه عملی ارائه شده‌اند. Agar-Agar vs Gelatin: Comparing Gelling Agents

مزایا و معایب آگار و ژلاتین

ماده

معایب

مزایا

آگار آگار

بافت شکننده‌ تر، نیاز به جوشاندن و حساسیت به خطا در مقدار مصرف منشأ گیاهی، پایداری حرارتی بالا، مناسب برای دسرهای قالبی و حمل‌ و نقل
ژلاتین منشأ حیوانی، حساسیت به آنزیم برخی میوه‌ها و پایداری کمتر در گرما

بافت کشسان، ذوب در دهان، مناسب برای موس و پاناکوتا

در انتخاب نهایی، فقط قدرت ژل را ملاک قرار ندهید. بافت هنگام خوردن، پایداری در انبار، شرایط توزیع و محدودیت‌های رژیمی مشتریان نیز اهمیت دارند.

کاربرد آگار آگار و ژلاتین در تولید دسر

آگار و ژلاتین با وجود کاربرد مشترک در ژل‌‌سازی، نتیجه یکسانی ایجاد نمی‌کنند. در تولید صنعتی، انتخاب باید بر اساس عملکرد مورد انتظار محصول در فرایند تولید، بسته‌بندی، حمل‌ونقل و مصرف انجام شود.

ژله و دسرهای قالبی

آگار برای دسرهایی مناسب است، که باید پس از قالب‌گیری، شکل خود را حفظ کنند؛ برای مثال، می‌توان از آن در تهیه دسر ژله‌ای، ژله‌های میوه‌ای و لایه‌های تزئینی کیک استفاده کرد. بااین‌حال، اگر بافت نرم و لرزان ژله‌های معمولی مدنظر باشد؛ باید مقدار آگار را با دقت تنظیم کرد؛ زیرا مصرف زیاد آن می‌تواند؛ ژلی سفت و شکننده ایجاد کند.

پاناکوتا، موس و دسرهای خامه‌ای

ژلاتین معمولاً برای پاناکوتا، موس، چیزکیک یخچالی و دسرهای خامه‌ای انتخاب مناسب‌تری است؛ زیرا ژل آن انعطاف بیشتری دارد و در دهان ذوب می‌شود. این ویژگی باعث می‌شود؛ بافت دسر یکپارچه و نرم باشد؛ بدون آنکه هنگام برش بیش‌ازحد شکننده شود.

پاناکوتا

آگار هم می‌تواند؛ در نسخه‌های گیاهی این دسرها استفاده شود؛ اما نتیجه معمولاً سفت‌تر است و ممکن است؛ حس دهانی متفاوتی ایجاد کند. اگر هدف تولید دسر وگان است؛ باید فرمولاسیون بر اساس ویژگی‌های آگار بازطراحی شود؛ نه اینکه فقط آگار با همان وزن ژلاتین جایگزین شود.

پاستیل و فیلینگ‌های مقاوم به پخت

ژلاتین به دلیل ایجاد بافت جویدنی و کشسان، در بسیاری از فرمولاسیون‌های پاستیل کاربرد دارد. البته مقدار قند، رطوبت، اسیدیته و قدرت بلوم، بر سفتی و ماندگاری محصول اثر می‌گذارند. در مقابل، آگار می‌تواند برای برخی فیلینگ‌های میوه‌‌ای، لایه‌های ژلی و مواد پرکننده‌ای که به حفظ شکل در برابر حرارت نیاز دارند؛ مناسب باشد. مقاومت حرارتی بالای آگار به معنای مناسب‌بودن آن برای هر نوع پخت نیست؛ زیرا رطوبت، اسیدیته و سایر اجزای فرمولاسیون نیز باید بررسی شوند.

تولید پاستیل ژلاتینی

جایگزینی ژلاتین با آگار؛ نکات عملی

آگار می‌تواند جایگزین ژلاتین در دسرهای گیاهی باشد؛ اما مقدار مصرف آن باید جداگانه تنظیم شود. آگار معمولاً ژلی سفت‌تر و شکننده‌تر ایجاد می‌کند؛ درحالی‌که ژلاتین بافتی کشسان دارد و در دهان راحت‌تر ذوب می‌شود. بنابراین، برای جایگزینی ژلاتین در پاناکوتا، پاستیل یا سایر دسرها، فقط تغییر مقدار ماده کافی نیست و ممکن است؛ لازم باشد نسبت مایعات و سایر اجزای فرمول نیز اصلاح شود.

در راهنمای فنی Modernist Pantry درباره جایگزینی ژلاتین با آگار تأکید شده است، که این دو ماده، حتی در صورت ایجاد ژلی شفاف، بافت یکسانی ندارند. ژلاتین می‌تواند با تغییر غلظت، بافتی نرم، لرزان یا کشسان ایجاد کند؛ اما آگار معمولاً ژلی محکم‌تر و شکننده‌تر می‌سازد. در نتیجه، کاهش یا افزایش مقدار آگار به‌تنهایی همیشه بافت ژلاتین را بازسازی نمی‌کند؛ برای مثال، در پاناکوتا باید نرمی و حس دهانی محصول را آزمایش کرد؛ درحالی‌که در پاستیل، میزان جویدنی‌بودن و حفظ شکل اهمیت بیشتری دارد.

در تولید آزمایشی، ابتدا مشخصات فنی آگار، از جمله قدرت ژل، خلوص و دستور مصرف تأمین ‌کننده را بررسی کنید. سپس چند نمونه با غلظت‌های متفاوت بسازید و پس از سردشدن، سفتی، آب‌اندازی، برش ‌پذیری و پایداری آن‌ها را ارزیابی کنید. برای محصولات صنعتی، تست پایلوت در شرایط واقعی نگهداری و حمل‌ونقل ضروری است.

برای مثال، اگر قرار است یک دسر آزمایشی با وزن نهایی ۱۰۰۰ گرم تولید کنید؛ می‌توانید برای بررسی اولیه، نمونه‌های حاوی ۵، ۷٫۵ و ۱۰ گرم آگار تهیه کنید. این مقادیر به‌ترتیب معادل ۰٫۵، ۰٫۷۵ و ۱ درصد وزن محصول هستند و صرفاً برای طراحی آزمایش پیشنهاد می‌شوند؛ نه یک فرمول قطعی. هر سه نمونه را با شرایط پخت و سرد کردن یکسان آماده کنید و سفتی، شکنندگی، آب‌اندازی و کیفیت بافت را مقایسه کنید. مقدار نهایی باید با توجه به مشخصات گرید آگار و ویژگی‌های محصول انتخاب شود.

آگار باید به‌خوبی در مایع حل شود و معمولاً به جوش برسد. در فرمولاسیون‌های اسیدی، بهتر است مدت قرارگیری آن در دمای بالا محدود شود؛ زیرا حرارت طولانی در محیط اسیدی می‌تواند؛ ساختار پلی‌ساکارید را تضعیف کند. در صورت نیاز، ترکیب آگار با هیدروکلوئیدهایی مانند صمغ لوبیای لوکاست یا کنجاک می‌تواند؛ به اصلاح بافت کمک کند. بااین‌حال، نتیجه به نوع و نسبت مواد وابسته است و باید به‌صورت آزمایشی تأیید شود.

برای انتخاب ماده مناسب و بررسی گزینه‌های تأمین، می‌توانید از بخش مواد اولیه غذایی در وب‌ سایت راسا نشان ویستا شروع کنید و برای دریافت مشخصات فنی و استعلام قیمت با تأمین‌کننده تماس بگیرید.

سوالات متداول مقایسه آگار آگار و ژلاتین

  1. آیا آگار آگار حلال است؟ آگار آگار از جلبک قرمز به دست می‌آید و ذاتاً منشأ گیاهی دارد. بنابراین برای رژیم وگان مناسب است. با این ‌حال، حلال ‌بودن محصول نهایی به سایر مواد اولیه و شرایط تولید نیز بستگی دارد.
  2. چرا ژلاتین با آناناس تازه نمی‌بندد؟ آناناس تازه حاوی آنزیم بروملین و کیوی تازه حاوی آنزیم اکتینیدین است. این آنزیم‌ها پروتئین ژلاتین را تجزیه می‌کنند و مانع تشکیل ژل مناسب می‌شوند. حرارت ‌دهی کافی می‌تواند فعالیت این آنزیم‌ها را کاهش دهد یا از بین ببرد. آگار به دلیل ماهیت پلی‌ساکاریدی خود مانند ژلاتین تحت تأثیر مستقیم این آنزیم‌های پروتئین‌تجزیه‌کننده قرار نمی‌گیرد؛ بااین‌حال، اسیدیته میوه و شرایط حرارت‌دهی همچنان اهمیت دارند.
  3. در مقایسه آگار آگار و ژلاتین، کدام‌یک در هنگام مصرف ارزان‌تر است؟ قیمت هر کیلو به‌ تنهایی معیار مناسبی نیست. زیرا مقدار مصرف، قدرت ژل، هزینه فرایند و ضایعات بر هزینه نهایی اثر می‌گذارند. برای مقایسه دقیق، هزینه هر کیلو محصول نهایی با بافت و پایداری یکسان را محاسبه کنید. برای آشنایی با کاربرد یک ماده اولیه دیگر در تولید غذا، مقاله کاربرد ایزوله سویا در فرآورده‌های گوشتی هم می‌تواند موضوع مناسبی برای مطالعه بعدی باشد.

سخن پایانی درباره تفاوت آگار آگار و ژلاتین

برای تولید دسرهای گیاهی و مقاوم به گرما، آگار آگار گزینه مناسبی است؛ اما برای پاناکوتا، موس و محصولاتی با بافت کشسان و ذوب در دهان، ژلاتین معمولاً عملکرد بهتری دارد. پیش از انتخاب نهایی، هزینه مصرف، مشخصات فنی و نتیجه تست پایلوت را بررسی کنید. برای دریافت اطلاعات مواد اولیه و استعلام قیمت، با راسا نشان ویستا تماس بگیرید.

اشتراک‌گذاری مقاله

نیاز به مشاوره فنی یا آنالیز آزمایشگاهی برای فرمول‌های خود دارید؟

تیم تخصصی R&D و بازرگانی بازارگاه ویستا، آماده راهنمایی، مهندسی معکوس محصولات و ارائه پروپوزال‌های تامین با
بهترین گریدهای برندینگ ممتاز می‌باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *